Από μεσαιωνική κοινωνική φοβία διακρίνεται η εισαγγελική εντολή για τη σύλληψη και απομάκρυνση όλων των λύκων από την Πάρνηθα
Αιώνες άοκνων προσπαθειών διαφωτισμού, απέτυχαν να αποτινάξουν προλήψεις, προκαταλήψεις και δεισιδαιμονίες, που συσκότισαν τον νου του ανθρώπου και έρχεται τώρα το επίσημο κράτος για να τις ανανεώσει.
Πέραν όμως από την απόφαση, που είναι έωλη, στα όρια του φαιδρού, και στερείται παντελώς οποιασδήποτε επιστημονικής τεκμηρίωσης, αλλά και έλλειψη πραγματικών καταγεγραμμένων περιστατικών που να την στηρίζουν, αναδεικνύεται ένα πολύ πιο σοβαρό και βαθύ θέμα νομολογίας.
Υπάρχουν δύο ειδών νόμοι και νομολογίες:
- Οι ανθρώπινοι, που συνιστούν αυθαίρετους, στην ουσία, κανόνες και έννοιες και φτιάχτηκαν για να ρυθμίζουν τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων και ενός κράτους εξουσίας, και
- Οι Φυσικοί νόμοι, που ρυθμίζουν το σύμπαν, τον πλανήτη μας, τα οικοσυστήματα και — αναφορικά με τον άνθρωπο — όλη τη βιολογία του και συσχέτισή του με το φυσικό περιβάλλον.
Η εξουσία εδώ, ανήκει στη Φύση, τον Θεό αν θέλετε· τους δε νόμους της προσπαθούμε να κατανοήσουμε και διαχειριστούμε, προς όφελός μας εδώ και 10.000 έτη. Ακόμα δεν τα καταφέραμε.
Συνιστά ακραία παρεκτροπή και πλάνη η σύγχυση μεταξύ των δύο, ας πούμε, νομικών πλαισίων.
Οι ειδικοί επιστήμονες γνωρίζουν πολύ καλά ότι, επεμβάσεις επί των οικοσυστημάτων συνιστούν πράξεις του «μαθητευόμενου μάγου» ανθρώπου, που τελικά στρέφονται εναντίον του.
Ναι, πράγματι, αν η δικαστική αρχή επιθυμεί την προστασία των ανθρώπων και της κοινωνίας τους, θα πρέπει να εξασφαλίσει την αδιατάρακτη λειτουργία των οικοσυστημάτων και να τα αφήσει να έχουν όσους λύκους, λιοντάρια, αρκούδες κλπ θέλουν.
Είναι απολύτως βέβαιον ότι, η Φύση ξέρει καλύτερα και πρέπει να την αντιμετωπίζουμε με ταπεινότητα ως τον κυρίαρχο δάσκαλο και καθοδηγητή μας.
Μια σχετικά πρόσφατη γνώση είναι ότι, ένα οικοσύστημα μπορεί να καταρρεύσει, όχι μόνο από τη βάση του, αλλά και από την κορυφή του. Δηλαδή από την εξαφάνιση των κορυφαίων θηρευτών.
Πιο συγκεκριμένα, οι λύκοι καταναλώνουν μεγάλη ποικιλία ζώων, που περιλαμβάνει τους αρουραίους, τα ελάφια αλλά και τους αδέσποτους σκύλους, που αποτελούν πραγματική απειλή για τους ανθρώπους.
Αποδείχτηκε, μερικά χρόνια νωρίτερα στην Ινδία ότι, η μεγάλη αύξηση των αδέσποτων σκύλων επανέφερε την ασθένεια της λύσσας, πέραν από άλλα προβλήματα.
Οι λύκοι δρουν εξυγιαντικά στους χώρους ανεξέλεγκτης απόθεσης απορριμμάτων, ελέγχοντας τους πληθυσμούς των τρωκτικών.
Δια ταύτα (!)
Μην πειράζετε τους λύκους, είναι φίλοι μας.
Μην μεταφέρετε στα παιδιά μας τις αναίτιες φοβίες σας.
*Στην εικόνα παρουσιάζεται η Λύκαινα του Καπιτωλίου (ιταλικά: Lupa capitolina) είναι μπρούτζινο άγαλμα που απεικονίζει μια λύκαινα να θηλάζει τους μυθολογικούς δίδυμους ιδρυτές της Ρώμης, τον Ρωμύλο και τον Ρώμο. Σύμφωνα με τον μύθο, όταν ο βασιλιάς της Άλβα Λόνγκα και παππούς των διδύμων, Νουμίτωρ, εκθρονίστηκε από τον αδερφό του Αμούλιο, ο σφετεριστής διέταξε να ρίξουν τον Ρωμύλο και τον Ρώμο στον ποταμό Τίβερη. Μία λύκαινα βρήκε τα βρέφη στην όχθη του ποταμού και τα θήλασε σε μία σπηλιά.