Η Άντζελα Γκερέκου ζητά επιστημονική ακρίβεια, δημοκρατική διαφάνεια και άμεση επαναξιολόγηση του ευρωπαϊκού κανονισμού που απειλεί το ελαιόλαδο και τη μεσογειακή διατροφή
Ακολουθεί η δήλωση της κας. Άντζελας Γκερέκου Π. Υφυπουργού Τουρισμού, Πολιτισμού, Π. Προέδρου ΕΟΤ, Ηθοποιού και αρχιτέκτονα, σχετικά με τους αρωματικούς υδρογονάνθρακες ορυκτελαίων (MOAH) και τη σχετική ανακοίνωση της Επιστημονικής Εταιρείας Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε).
~~~
Θεωρώ υποχρέωσή μου να τοποθετηθώ δημόσια για το υπό διαμόρφωση ευρωπαϊκό πλαίσιο που αφορά τους αρωματικούς υδρογονάνθρακες ορυκτελαίων (ΜΟΑΗ) στο ελαιόλαδο αλλά και γενικότερα στην τροφική αλυσίδα.
Όχι μόνο γιατί αγγίζει τον πυρήνα της ασφάλειας τροφίμων, αλλά γιατί αναδεικνύει σοβαρά ζητήματα επιστημονικής ακρίβειας, οικονομικής δικαιοσύνης και δημοκρατίας.
Ενημερώθηκα αναλυτικά από την Επιστημονική Εταιρεία ελαιοκομίας (4Ε), της οποίας είμαι επίτιμο μέλος, καθώς και από διαθέσιμα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που αφορούν τον υπό διαμόρφωση κανονισμό για τους MOAH.
Τα στοιχεία και οι αναλύσεις που μου μετέφεραν ειδικοί επιστήμονες υπογραμμίζουν μια κρίσιμη αλήθεια:
Οι μέθοδοι που εξετάζονται σήμερα δεν διαχωρίζουν επαρκώς τις αποδεδειγμένα τοξικές δομές από τις φυσικές, μη τοξικές ενώσεις που υπάρχουν στα φυτικά προϊόντα.
Αυτό σημαίνει ότι τρόφιμα όπως το ελαιόλαδο, το οποίο αποτελεί σύμβολο της μεσογειακής διατροφής, αλλά και γενικά οι τροφές, μπορεί να χαρακτηριστούν “μη συμμορφούμενα” χωρίς να συντρέχει πραγματικός κίνδυνος.
Η εφαρμογή αυτού του κανονισμού, εάν δεν επαναπροσδιοριστεί έγκαιρα, δημιουργεί έναν οριζόντιο κίνδυνο για σχεδόν όλα τα φυσικά τρόφιμα.
Και φυσικά δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι αγγίζει ολόκληρο το οικοσύστημα της ελληνικής παραγωγής και της οικονομιας της φιλοξενίας.
Τα εστιατόρια, τα ξενοδοχεία, οι εξαγωγές, η μεσογειακή γαστρονομία, βασίζονται στο ελαιόλαδο,αλλά παράλληλα και στην αξιοπιστία και στην αξία των ελληνικών προϊόντων.
Μια αδικαιολόγητη τεχνική ετυμηγορία μπορεί να πλήξει όχι μόνο τον παραγωγό αλλά ολόκληρη την οικονομία της χώρας!!
Και δεν μιλάμε για για άρνηση της ανάγκης για υγειονομική προστασία.
Μιλάμε για την απαίτηση της επανεξέτασης της ,έτσι ώστε αυτή η προστασία να εφαρμόζεται με επιστημονική ακρίβεια και σεβασμό προς τη δημοκρατική διαδικασία!
Αλλα και η προστασία,οφείλουμε να ασκείται με ακρίβεια, διαφάνεια και σεβασμό στα φυσικά προϊόντα και στις κοινωνίες που ζουν από αυτά.
Το LOQ δεν είναι όριο ασφάλειας. (Limit of Quantification). Όπως έχω ενημερωθεί από την επιτροπή, δεν είναι απλώς ένα τεχνικό όριο ανίχνευσης. Και το να βασιστούν αποφάσεις σε αυτό, χωρίς ουσιαστική διάκριση τοξικών δομών, δεν συνάδει ούτε με την επιστήμη ούτε με τη λογική της αναλογικότητας που υπηρετεί η ευρωπαϊκή νομοθεσία!!
Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι οι χώρες που παράγουν φυσικά τρόφιμα (όπως Ελλάδα και Κύπρος) βρίσκονται ιδιαίτερα εκτεθειμένες, διότι η εφαρμογή των LOQ ως σημείου αναφοράς δηλώνει πως οποιοδήποτε προϊόν μπορεί να θεωρηθεί μη συμμορφούμενο κάτι που επιβεβαιώνει την όποια ανησυχία μου για οριζόντια επίδραση σε όλα τα τρόφιμα.
Για αυτό προτείνω , η Ελλάδα αλλά και η Κύπρος άμεσα να ζητήσουν επαναξιολόγηση της μεθοδολογίας και να καταθέσουν συγκεκριμένες προτάσεις που διασφαλίζουν πραγματικά τον καταναλωτή.
Η Ιταλία και η Ισπανία έχουν ήδη αναγνωρίσει το πρόβλημα θεσμικά. Η χώρα μας δεν πρέπει να περιμένει να βρεθεί εκ των υστέρων σε θέση άμυνας.
Η ενημέρωση που έχω από την επιτροπή 4Ε δείχνει ότι είναι η στιγμή για άμεση τεκμηριωμένη παρέμβαση και επίσημα .
Η διατροφή είναι δικαίωμά μας, είναι αδιαπραγμάτευτο στοιχείο του πολιτισμού μας, της υγείας μας, της οικονομίας μας.
Όταν η τροφή απειλείται από ατελείς αποφάσεις, όταν επιστημονικές αρχές υποκαθίστανται από τεχνικά τυφλά εργαλεία, απειλείται έμμεσα και η δημοκρατία μας. Και οφείλουμε να μιλήσουμε τώρα. Γιατί η πρόληψη, όπως και στην υγεία, είναι πιο ισχυρή από κάθε μορφή αποκατάστασης εκ των υστέρων!
…Οι ρίζες μας συχνά μιλούν πιο δυνατά από τα λόγια μας.
Κι αν υπάρχει ένα δέντρο που κρατά ζωντανή τη μνήμη, τη γέννηση ,το μέλλον και την ευλογία του τόπου μας, αυτό είναι η ελιά και οφείλουμε να το προστατεύσουμε με κάθε τρόπο!!
Και πριν ακόμη μιλήσουμε για κανονισμούς, αγορές και μεθόδους μέτρησης, ας θυμηθούμε τι σημαίνει η ελιά για εμάς: είναι τροφή, είναι πολιτισμός, είναι ιστορία, είναι ταυτότητα.
Και μαζί με τη παγκόσμια γιορτή της ελαιοκομίας που γιορτάζουμε σε λίγες ημέρες, (26/11) να μην ξεχνάμε τα δώρα που μας προσφέρει , από τον πολύτιμο καρπό της!!
Οφείλουμε όλες οι χώρες ενωμένες , στην λεκάνη της Μεσογείου ,να διαφυλάσσουμε τις ιδιότητες, την ποιότητα και την αυθεντικότητά της.
~~~